sobota, 4 lutego 2012

“Le Bœuf sur le toit” i Dior

“Wół na dachu” to przede wszystkim utwór Darius Milhaud’a (Op.58). Oparty na nim surrealistyczny balet ze scenariuszem Jean’a Cocteau, dekoracjami Raoul’a Dufy i kostiumami Guy-Pierre Fauconnet’a miał swoją premierę w lutym 1920 roku w Théâtre des Champs-Élysées. Tytuł ten dał nazwę paryskiemu lokalowi otwartemu rok później, w 1921. Kabaret – kawiarnia przy 34 rue du Colisée stała się miejscem spotkań Jean’a Cocteau i jego przyjaciół.
Wspominam o tym dlatego, że właśnie tam pojawił się także młody Christian Dior zafascynowany nowoczesną sztuką... Jest to o tyle ważne, że kiedy John Galliano projektował dla domu mody Dior jubileuszową kolekcję na 60 lecie istnienia (Jesień – zima 2007/2008), stworzył również i tę suknię:Rysunek pojawiający się na sukni w parze z niewielką lirą zdobiącą głowę nie pozostawia wątpliwości...
Jean Cocteau z rysunkiem z Testamentu Orfeusza (1959)
Wspomniana kolekcja prezentowała modele mające przypominać o inspiracjach Christiana Diora. Dlatego pojawienie się sukni poświęconej Cocteau należy uznać za znaczące i jednocześnie świadczące o wyraźnym związku tych dwu artystów, którzy poznali się w Le Bœuf sur le toit...

Źródło ilustracji:
www.style.com
http://kathleenclarkexposed.wordpress.com

1 komentarz:

  1. Faktycznie, nie pozostawia wątpliwości, jestem pod wrażeniem.Nie tylko sukni ale i wiedzy, elokwencji i żonglerki słowami. Gratuluję i pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń